26 de junho de 2016

Canário Timbrado 06-2016

Fui colher uma Romã

Moda: "FUI COLHER UMA ROMÃ" (alunos do agrup.escolas Mário Beirão, de Beja)

Romãzeira

Romãzeira (Punica granatum), fruto vulgar no mediterrâneo oriental e médio oriente




"Fui colher uma Romã"

Assinado Protocolo para a Criação do Centro Unesco para a Salvaguarda do Património Imaterial em Beja



É assinado pelas 10 e 30 horas de hoje, no salão nobre dos paços do concelho, o Protocolo de Cooperação para a Criação do Centro Unesco para a Salvaguarda do Património Imaterial em Beja. A câmara municipal refere, em comunicado de imprensa, que a cidade de Beja “tem um papel relevante na área cultural e as opções estratégicas assumidas pelo município conferem a Beja uma responsabilidade nas boas práticas de salvaguarda, conservação, gestão, difusão e educação no que diz respeito ao património imaterial” e que “esta responsabilidade terá repercussões diretas nas diferentes áreas do património imaterial, nomeadamente na música tradicional, em especial no que diz respeito ao cante, na literatura e histórias orais, bem como, em outras áreas que se venham a individualizar”. A autarquia adianta ainda que “a lógica de trabalho conjunto e de network entre as diferentes comunidades, instituições, investigadores, artistas, músicos e sociedade civil, é fundamental para potenciar o papel dos aspetos culturais intangíveis no desenvolvimento sustentável, harmoniosos e coeso das comunidades e no enraizar o sentimento de pertença dos indivíduos”.

O Grupo Coral Cantadores do Desassossego fará a abertura da sessão que contará, para além do presidente da autarquia, João Rocha, com a presença da embaixadora Ana Martinho, da Comissão Nacional da Unesco, do representante da Rede Aga Khan para o Desenvolvimento, Nazim Ahmad, da diretora regional da Cultura, Ana Paula Amendoeira, da presidente da direção do Centro Nacional da Cultura, Maria Calado, de Francisco Lourenço Teixeira, da MODA – Associação do Cante Alentejano, de Luís Manuel Pacheco Marques Cruz Cunha, do CENA – Sindicato dos Músicos e Profissionais do Espetáculo e do Audiovisual, e de Manuel Fialho, presidente da Confraria 

Gastronómica do Alentejo.

23 de junho de 2016

Marta Robles



Marta Robles

Marta Pereira da Costa



Marta

Juliana Andrade

Petros Saridakis



Ο Πέτρος Σαριδάκης συνεχίζει το μουσικό ταξίδι με συνταξιδιώτες special guests, κάνοντας μια στάση στη μουσική σκηνή Θέσις 7 με προσκεκλημένη την αρπίστρια Clio K. Οι συνθέσεις της Clio K. συνδυάζουν μια γκάμα ακουστικών τοπίων από τον κλασικό ιμπρεσιονισμό μέχρι την Ινδική μουσική με μοντέρνους up tempo ρυθμούς. Η μουσική τους συναντιέται στον τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιορίζουν τον ρόλο της παράδοσης στις σύγχρονες μουσικές τάσεις, ο Πέτρος στην λύρα και η Κλειώ στην άρπα. Ο συνδυασμός, τόσο των μουσικών οργάνων όσο και των συνθέσεων, θα εμπλουτίσει τις μελωδίες με ηχοχρώματα από μια πολυεθνική μουσική παράδοση μετατρέποντας τους Κρητικούς ρυθμούς σε global πολυρυθμίες.


Με την απήχηση που απέκτησε «Το Νάμι» αμέσως μόλις κυκλοφόρησε αλλά και με την ιδιαίτερη μουσική παρέα που τον συνοδεύει, ο Πέτρος Σαριδάκης συνεχίζει το ταξίδι με τις καλύτερες προσδοκίες να διανύσει πολλά μουσικά χιλιόμετρα και να κερδίσει ένα ακόμη μεγαλύτερο κοινό που αγαπά την καλή μουσική. Ο Πέτρος Σαριδάκης έχει ήδη κερδίσει το στοίχημα με το κοινό τολμώντας να ξανα-παίξει ξεχασμένες μελωδίες και στίχους του παρελθόντος και εκπλήσσοντάς το όμορφα, αφού δε φοβάται να πειραματιστεί δημιουργώντας φρέσκιες μελωδίες μέσα από μια πηγαία βάση. Πολλές φορές στις στάσεις αυτές συναντά μουσικούς με τις ίδιες ανησυχίες και τους καλεί να παίξουν μαζί, εμπλουτίζοντας το ταξίδι του «Νάμι» με νέες εμπειρίες.
Το «Νάμι» κυκλοφόρησε πρόσφατα από την PROTASIS Music και είναι το τρίτο κατά σειρά album, εκτός των συμμετοχών σε άλλες δισκογραφικές δουλειές. Το «Νάμι» είναι ένας διαρκής αγώνας για δικαίωση , για αποδοχή στη κοινωνική ζωή ενός τόπου. Η φήμη η καλή ή κακή εξαρτάται σε ένα μεγάλο μέρος από την ηθική στάση κάθε ανθρώπου. Έτσι και η μουσική δικαίωση έρχεται μέσα σε ένα μουσικό γράφημα που συγκεντρώνει ανησυχίες και το όραμα μιας νέας εποχής. Της ζητούμενης φρεσκάδας χωρίς γραφικότητες, αλλά μέσα από εμπνευσμένες συνθέσεις του σήμερα και φυσικά του αύριο. Σε μια εποχή της επανάληψης το Νάμι δίνει φτερά στην παγκόσμια γλώσσα της μουσικής και πρωτοπορεί. Πραγματώνει το κρητικό τραγούδι σε αστικές μελωδίες δημιουργώντας χώρο στον παγκόσμιο χάρτη.
Μεστές μελωδίες, έξυπνες τεχνικές, φυσικοί ήχοι, εναρμονίζονται στις δωρικές φόρμες της Κρήτης. Ξαναέρχονται πνευστά όργανα που ξεχάστηκαν στο χρόνο και δίνουν το έναυσμα της μουσικής γιορτής. Της πολυπόθητης και αντρειωμένης γιορτής. Του Ριζίτικου, του παλιού ήχου χτυπώντας τα δέρματα των κρουστών σε νέες μουσικές φόρμες και δομές εκπλήσσοντας τον ακροατή. Φέρνοντας τις μαντόλες των αστερουσίων και το μπουλγαρί στην επικαιρότητα όπως του πρέπει. Η δεξιοτεχνία και απλότητα πλημμυρίζεται συγχρόνως και εξιστορούνται ιστορίες ερωτικής υπερβολής αλλά και αγωνίας των δύσκολων καιρών.
Ο Πέτρος Σαριδάκης είναι ένας σημαντικός νέος καλλιτέχνης από τις αξιοπρόσεκτες μορφές που έχει να αναδείξει η σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή και έρχεται να εξελίξει και να απογειώσει μέσα από ευρηματικές μουσικές αναφορές το παραδοσιακό κρητικό άκουσμα σε ηχόχρωμα του σήμερα.
Μέσα από τον Πέτρο Σαριδάκη και την δεξιοτεχνία του σε όργανο και φωνή ταξιδεύει η κρητική μουσική πέρα από τα παραδοσιακά της όρια και γίνεται κομμάτι της αστικής μας καθημερινότητας διεκδικώντας επάξια μια θέση στο καινούργιο και καινοτόμο μουσικό άκουσμα.
Ο Πέτρος Σαριδάκης κατάγεται από το Ηράκλειο Κρήτης. Είναι απόφοιτος του University of Hertfordshire με σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων με ειδικότητα στο marketing και επιπλέον έχει κάνει ανώτερες μουσικές σπουδές στην κλασσική κιθάρα. Από πολύ μικρός «βαπτίσθηκε» στη μουσική κολυμπήθρα της Κρητικής Μουσικής και η επαφή του με την κρητική λύρα είναι σχέση ζωής μέσα από την οποία εκφράζει κάθε του συναίσθημα. Διατελεί από το 1999 δάσκαλος κρητικής λύρας σε πολλά κρητικά σωματεία και συλλόγους του λεκανοπεδίου Αττικής. Στο χώρο της δισκογραφίας, έκανε το ντεμπούτο του με το 2004 με την πρώτη προσωπική του δουλειά «Του δικτάμου το χρώμα» και ακολούθησε το 2007 «Ένα παλιό μου όνειρο» σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Μαρκογιαννάκη και το 2010 το album «Από τη ρίζα στην κορφή».


Περισσότερα: Πέτρος Σαριδάκης Live | E-Daily.gr 




20 de junho de 2016

Federación Española de Canarios de Canto

oma

Mi espacio flamenco


Fonte viva

Água do Fastio


Águas das Caldas de Penacova


Água Vitalis



Água Serrana


Água Serra da Estrela



Água de Carvalhelhos


Águas do Vimeiro



Água Natural de Monchique


Água Mineral Natural de LUSO



Água Mineral Natural de LUSO, que começou a ser comercializada em 1894, é explorada através de 3 captações em artesianismo repuchante, das quais emana uma água levíssima devido à especificidade mineralógica do aquífero (quartzo cristalino), é beneficiadas pela nobreza singular das suas áreas de recarga (serra do Buçaco). A protecção deste recurso é garantida por um rigoroso plano de exploração e atenta vigilância, exercida sobre um perímetro de proteção legalmente definido

Esparregado de Brócolos




Água qb
Sal qb
600gr de brócolos
2 colheres de sopa de azeite
1 colher de farinha
Bebida vegetal sem açúcar
Gotas de limão

Preparação
Numa panela cozer os brócolos até ficarem macios. Temperar com uma pitada de sal. Quando os brócolos estiverem cozidos, escorrer a água e triturar os brócolos. Numa frigideira aquecer o azeite, adicionar o puré de brócolos e a farinha. Mexer e rectificar os temperos. Acrescentar o leite vegetal e mexer sempre, deixando engrossar. No final acrescentar umas gotas de limão.


nota : alguns dos ingredientes e a própria receita não são para dar aos pássaros aves.

4 de junho de 2016

sounds from web

"Bem Podia A Andorinha"

Guitarra Portuguesa











Existem três tipos de Guitarra Portuguesa: a de Lisboa, a do Porto e a de Coimbra, com diferentes tradições de fabrico. A de Lisboa é a mais pequena das três, com caixa baixa arredondada e é a que possui o som mais”brilhante”. A Guitarra Portuguesa tem um timbre de tal modo inconfundível que, onde quer que esteja, qualquer português a reconhece aos primeiros acordes. É um instrumento musical carregado de simbolismo e, à mercê da sua longa aliança com o Fado, é conotado com o “modo de ser” português, onde destino e saudade, são palavras que naturalmente se associam ao trinado. A guitarra portuguesa é um cordofone, cuja caixa harmónica é periforme, constituído por seis pares de cordas com diversas afinações, mas a que realmente se enraizou foi a afinação de Fado, Si Lá Mi Si Lá Ré, a começar pelas cordas mais agudas. A técnica de tocar este tipo de cordofone baseia‐se num dedilhar especial da mão direita, usando as unhas do dedo indicador e o polegar. Utiliza uma voluta em forma de caracol.Saber mais  





Guitarra Portuguesa de Coimbra

A Guitarra Portuguesa é um instrumento muito difundido em Portugal sendo o que mais se aproxima do sentimento Lusitano do povo português. Tudo leva a crer, ter sido um instrumento que entrou pela barra do rio Douro, aquando das trocas comerciais entre Portugal e a Inglaterra no séc. XVIII, O Cistre mais tarde conhecido por Guitarra Inglesa, entusiasmou músicos e construtores do Norte do País, até que António da Silva Leite, Mestre de Capela na Sé Catedral do Porto, nacionalizou este instrumento, chamando‐lhe Guitarra Portuguesa. A forma da Guitarra Portuguesa de Coimbra é maior do que a de Lisboa. Tem uma caixa mais aguçada e a escala mais comprida ajustada ao tipo de “balada”. A sua afinação é diferente da de Lisboa, com um tom abaixo, Lá Sol Ré Lá Sol Dó, do agudo ao grave. É um cordofone com acordes, uma estrutura e colocação das cordas que caracteriza bastante a música de Coimbra. A sua voluta tem um motivo de forma oval, a lágrima.